Od 1887 archiprezbiter i przewodniczący kapituły stanisławowskiej. W 1890 mianowany biskupem pomocniczym eparchii przemyskiej z tytułem biskupa Hephaestus, święcenia przyjął 26 czerwca 1890. W latach 1891–1899 biskup ordynariusz stanisławowski, nie zdobył sympatii wśród Ukraińców ze względu na swoją propolską postawę. Od 1898 był asystentem tronu papieskiego.
22 stycznia 1899 mianowany arcybiskupem lwowskim obrządku unickiego. W kwietniu 1900 został obdarzony tytułem tajnego radcy cesarza Franciszka Józefa I.
Przypisy
Bibliografia Cz. Lechicki, Kuiłowski Julian [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. X Dmytro Błażejowśkyj – „Historical sematism of the Eparchy of Peremysl including the Apostolic Administration of Lemkivscyna (1828-1939)”, Lwów 1995
Kategoria:Biskupi lwowscy (Kościół greckokatolicki) Kategoria:Biskupi przemyscy (Kościół greckokatolicki) Kategoria:Biskupi stanisławowscy (iwanofrankowscy) Kategoria:Duchowni związani z Jarosławiem Kategoria:Galicyjscy biskupi greckokatoliccy Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji Kategoria:Rektorzy Greckokatolickiego Seminarium Duchownego w Przemyślu Kategoria:Dziekani birczańscy Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Zmarli w 1900 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie