W tym okresie brak było jeszcze doświadczeń jaki sposób zamontowania broni będzie najlepszy dla najbardziej dogodnego użycia broni i równolegle projektowano samoloty z karabinem maszynowym w tylnej kabinie (jak Albatros C.I). W porównaniu z samolotami klasy B, zastosowano też mocniejszy silnik o mocy 150 KM (Benz Bz.III) lub 160 KM (Mercedes D.III). Dalszym rozwinięciem była wersja C.Ia z poprawioną aerodynamiką kadłuba, której zbudowano jeden samolot, oblatany w maju-czerwcu 1916 roku, stanowiący prototyp samolotu Aviatik C.III.
Oprócz wytwórni macierzystej, lotnictwo niemieckie zleciło we wrześniu 1915 roku produkcję samolotu wytwórni Hannowersche Waggonfabrik, która wcześniej nie zajmowała się produkcją lotniczą. Początkowo produkowano je tam pod oznaczeniem Hannover C.I, następnie ujednoliconym na Aviatik C.I(Han). Samolot produkcji Hannover przeszedł badania dopuszczające w lutym 1916 roku.
Ostatnie zamówienie na 24 bojowe samoloty Aviatik C.I złożono we wrześniu 1916 roku (w zakładach Hannover).