Bolko II borykał się z ciągłymi kłopotami finansowymi z powodu swojej rozrzutności. W 1337 r. został zmuszony do zastawienia Karolowi Luksemburskiemu Ząbkowic Śląskich, a wkrótce potem za sumę 2300 grzywien Strzelina i Kątów. Ostatecznie wolna od zastawów pozostała tylko stolica księstwa – Ziębice. Pomimo rozrzutności, Bolko II dbał o rozwój gospodarczy swoich włości, dzięki czemu cieszył się dość dużą popularnością wśród mieszczaństwa.
Bolko II był od 1322 roku żonaty z nieznaną z pochodzenia Gutą (zmarłą w 1342 r.). Z małżeństwa tego pochodzili syn, późniejszy książę ziębicki Mikołaj i Małgorzata klaryska w Strzelinie.
Książę ziębicki zmarł w stolicy swojego księstwa 11 czerwca 1341 i został pochowany w mauzoleum klasztoru w Henrykowie, gdzie zachował się jego nagrobek.
Przypisy
Literatura dodatkowa Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, .
Kategoria:Piastowie świdniccy i ziębiccy Kategoria:Zmarli w 1341 Kategoria:Nieznana data urodzenia