Internowani po aneksji krajów bałtyckich przez ZSRR Po aneksji przez ZSRR krajów bałtyckich latem 1940 ujęci internowani zostali wywiezieni do obozów w ZSRR i stali się drugą grupą polskich jeńców w Związku Radzieckim.
Internowani – liczby podane są dla stanu w momencie przemieszczania w głąb ZSRR latem 1940 – byli umieszczeni w obozach: na Litwie: w Wiłkomierzu (1198 osób), w Forcie V Twierdzy Kowno (472 osoby), w Kalwarii koło Wilna (925 osób) i Wyłkowyszkach (2172 osoby), ogółem 4767 osób, w tym 859 oficerów na Łotwie: 913 osób, z tego w obozie w Ulbroce około 180 osób.
Z internowaniem żołnierzy związane jest internowanie okrętów w szerzej rozumianym regionie bałtyckim (łącznie ze Szwecją – żaglowca szkolnego SV „Dar Pomorza” oraz okrętów podwodnych OORP „Sęp”, „Ryś” i „Żbik”), a także krótkotrwałe zatrzymanie w Tallinnie okrętu podwodnego ORP „Orzeł”.
Bibliografia Stanisław Jaczyński: Z internowania w niewolę. Polscy oficerowie przejęci przez NKWD z obozów na Litwie i Łotwie (czerwiec 1940 - sierpień 1941). Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 4 (219), Warszawa 2007, ISSN 1640-6281, s. 49.
Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w czasie II wojny światowej Kategoria:Polacy w ZSRR