Najemcą niewolniczej siły roboczej z obozu były głównie zakłady tkackie Christian Dierig A.G., które na czas wojny przyjęły nazwę Siling I i produkowały broń. Więźniowie pracowali również dla firm Jordan (na czas wojny Siling II), Zill u. Knebich, Hansen u. Neumann, Lehmann, Spinnerei G.F. Flechtner, Telefunken, Krupp, Rebich, Richter u. Schäder (na czas wojny Blockhäuserbau), Flugzeugfabrik „Preschona”, Goldschmidt oraz Radiofabrik Hagenuk. W 1945 roku więźniów zatrudniano przy kopaniu okopów. Niezdolnych do pracy wywożono do szpitala w Kolcach. Do końca stycznia 1945 roku zmarłych wywożono do obozu, a później grzebano na miejscu. W lutym tego samego roku część więźniów zostało przeniesionych do KL Dachau. 8 maja 1945 roku więźniów Sportschule wyzwolili żołnierze radzieccy.
Po wojnie na terenie Sportschule znajdował się PGR. Obecnie tereny Sportschule są własnością prywatną, a jeden z baraków zaadaptowano na budynek mieszkalny.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Gross-Rosen Kategoria:Historia Bielawy Kategoria:Historia Dzierżoniowa