Pieniądz a quasi-pieniądz Wymienia się następujące kryteria odróżniania pieniądza od quasi-pieniądza: kryterium sumy zerowej – aktywa finansowe mogą być traktowane jako pieniądz tylko wtedy, jeżeli efekt jego wykorzystania dla zapłaty jest identyczny z efektem przekazania gotówki. Oznacza to, że skutki zapłaty poza sektorem bankowym muszą sprowadzać się wyłącznie do zmiany stanu zadłużenia między dokonującym zapłaty a jej odbiorcą; kryterium oprocentowania – koncepcja zbudowana wokół tezy, że pieniądz nie przynosi dochodu w postaci oprocentowania w przeciwieństwie do pieniędzy ulokowanych w formie pożyczki, które taki dochód przynoszą. W praktyce oznacza to, że depozyty na nieoprocentowanych rachunkach bieżących, zwrotne na każde żądanie i przenoszone na rzecz innych podmiotów za pomocą czeków, przelewów, kart płatniczych lub innych instrumentów płatniczych są uważane za pieniądz, natomiast oprocentowane depozyty terminowe, którymi nie można dysponować bez ograniczeń, nie są pieniądzem i powinny być kwalifikowane co najwyżej jako surogat pieniądza; kryterium płynności – opiera się na założeniu, że pieniądz odróżnia się od wszystkich innych aktywów finansowych swoją większą płynnością.