W 1068 roku Węgry nękały najazdy koczowników i Bizancjum. W bitwie pod Doboki Władysław walcząc wspólnie z Salomonem (możliwe, że też ze swoim bratem Gézą) pokonali Pieczyngów, a sam Władysław miał wykazać się wielką odwagą zabijając czterech wojowników przeciwnika, a po odniesieniu ciężkiej rany zdołał pokonać piątego.
Władysław w węgierskiej walce o władzę z Salomonem poparł swojego brata Gézę, którego wspomógł w bitwie pod Mogyoród w 1074 roku, zakończonej zwycięstwem Gézy i przejęciem przez niego rządów. Możliwe, że doprowadził do elekcji brata jeszcze za swojego życia w 1077 rokuT. Grudziński, Polityka papieża Grzegorza VII wobec państw Europy Środkowej i Wschodniej (1073–1080), Toruń 1959.. Wcześniej, bo w 1074 roku prawdopodobnie nadał Władysławowi księstwo Nitry. Salomon po śmierci Gézy próbował odzyskać władzę. Jednak możni wybrali na króla Władysława. Pomocy militarnej udzielił król Polski, nota bene kuzyn Władysława, Bolesław Śmiały, a pokonany Salomon musiał zrezygnować z roszczeń. Rządy nowego władcy uznał papież Grzegorz VII, który wcześniej popierał Salomona. W czerwcu 1077 roku wystosował pismo do arcybiskupa ostrzyhomskiego Nehemiása, w którym nazywał Władysława królem. Zachęcił go również do oddania kraju pod opiekę papiestwa. W odpowiedzi do Rzymu udało się poselstwo węgierskie.