powiatowy Klemens Lewicki, kierownikiem budowy został Władysław Beksiński, a przedsiębiorcą budowy Robert Barański; aktu poświęcenia dokonali ks. Franciszek Salezy Czaszyński (rz.-kat.) i Wasylij Czemarnyk (gr.-kat.). W pierwszym okresie (Austro-Węgry do 1918) budynek służył za garnizon 57. batalionu Landwehry. Pierwotnie budynek był pod numerem 222Alojzy Zielecki, Budownictwo i gospodarka komunalna, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 398.. W okresie II Rzeczypospolitej w budynku stacjonował I batalion 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. Budynek koszar, określany przed 1939 jako landwerkasernia, opisał pisarz Kalman Segal w swojej powieści pt. Nad dziwną rzeką Sambation, napisanej w 1955 i wydanej w 1957.
Do 1790 roku parcela, na której znajduje się szkoła należała do cerkwi prawosławnej z 1507 roku, a następnie unickiej pw. Narodzenia NMP, przy której znajdował się cmentarz grzebalny„Źródła podają, że w 1784 roku miał on ok. 30 metrów długości i 15 metrów szerokości”, w: Piotr Kotowicz, Agnieszka Frączek – Rzecznik Prasowy Urzędu Miasta w Sanoku – Pierwsze odkrycia archeologiczne przy rewitalizacji Placu Św. Michała!