pełnił funkcję instruktora Pogotowia Bojowego PPS w Okręgu Warszawskim.
W dwudziestoleciu międzywojennym był oficerem Wojskowego Instytutu Geograficznego, w którym między innymi zajmował stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Fotogrametrycznego. 13 lutego 1930 r. został jednym z założycieli i członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Fotogrametrycznego. Rok później, w Wiedniu, na spotkaniu międzykongresowym delegatów krajowych TF wybrany został członkiem Komisji V, zajmującej się sprawami wykształcenia i szkolenia. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 24. lokatą w korpusie oficerów geografów. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów geografów i 5. lokatą. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów geografów.
Zmarł 18 marca 1966. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 257c-3-9).
Życie prywatne Był żonaty z Zofią ze Szturm de Sztremów (1891–1965), siostrą Edwarda i Tadeusza, nauczycielką, członkinią POW, odznaczoną Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7575, Krzyżem Niepodległości z Mieczami i Krzyżem Walecznych, z którą miał dwie córki: Hannę (1917–2007), lekarza, i Janinę (ur.