W 1921 pełnił służbę w Szpitalu Okręgowym w Krakowie, a jego oddziałem macierzystym była wówczas Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 6. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 69. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. Następnie pełnił służbę w 5 Szpitalu Okręgowym w Krakowie, pozostając oficerem nadetatowym 5 Batalionu Sanitarnego. Później kontynuował służbę 5 Szpitalu Okręgowym, pozostając w kadrze oficerów służby zdrowia. Ostatnio pełnił służbę na stanowisku szefa oddziału wewnętrznego i kierownika naukowego 5 Szpitala Okręgowego. W międzyczasie, w 1927 wziął aktywny udział w organizacji IV Międzynarodowego Kongresu Medycyny i Farmacji, który odbył się w Polsce, a 1 stycznia 1928 został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W czerwcu 1930 został przesunięty ze stanowiska starszego ordynatora na stanowisko komendanta szpitala, a 16 listopada 1931 na stanowisko kierownika oddziału wewnętrznego. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. W tym samym roku podjął prywatną praktykę lekarską.