Liście wyrastające wyżej na łodydze mają ogonki coraz krótsze, aż do najwyższych liści siedzących i obejmujących blaszką łodygę. Wraz z wysokością liście stają się też coraz węższe aż do równowąskich. Wszystkie liście pokryte są obustronnie krótkimi włoskami. Kwiaty Zebrane w początkowo groniasty, później wiechowaty kwiatostan. Korona kwiatu wąskodzwonkowata, zwykle do 2,5 cm długości, niebieska lub rzadziej biała, rozcięta do 1/3 lub 1/4. Łatki korony są zaostrzone, jajowate, odgięte na zewnątrz. Rurka korony w dolnej części od wewnątrz owłosiona. Działki kielicha owłosione, wąskie, trójkątne do lancetowatych. Między działkami znajdują się odgięte do tyłu, jajowate wyrostki, zaostrzone na szczycie. Pręcików jest pięć, a słupek jest dolny z szyjką trójdzielną. Jej rozgałęzienia są początkowo wzniesione, później się skręcają. Owoce Otwierająca się trzema otworkami u nasady trójkomorowa, zwisająca torebka. Nasiona są drobne, spłaszczone i brunatne. Gatunki podobne Roślina wyróżnia się wyrostkami między działkami kielicha, które poza nim w Europie Środkowej występują u rosnących w górach dzwonka alpejskiego Camanula alpina i dzwonka brodatego C. barbata, oba one różnią się koroną od wewnątrz w górnej części z długimi włoskami. W ogrodach uprawiany jest także zaopatrzony w podobne wyrostki dzwonek ogrodowy C.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzwonek syberyjski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.