System McMahona, to uogólnienie systemu szwajcarskiego. Jest to najpopularniejszy system parowania w turniejach go, choć może być również używany w turniejach innych gier mających system rankingowy (np. szachy).
Twórcom systemu przyświecały dwa główne cele: Zapewnienie możliwie sprawiedliwej metody wyłonienia zwycięzcy turnieju spośród pretendentów Zapewnienie możliwości rozegrania ciekawych gier i satysfakcji z udziału pozostałym uczestnikom
Przed rozpoczęciem rozgrywek gracze są szeregowani na podstawie rankingu (podobnie, jak w systemie szwajcarskim), a następnie dzieleni na grupy w zależności od siły. W każdej grupie gracze otrzymują pewną liczbę punktów początkowych. W najczęściej stosowanej wersji systemu gracze z najsłabszej dostają po 0 punktów McMahona, nieco silniejsi - po 1 punkt, następni - po 2 itd. Najsilniejsi gracze, mający realne szanse na zwycięstwo turnieju (a więc mający ranking powyżej tzw. poprzeczki) otrzymują najwyższą i jednakową liczbę punktów. Niekiedy spotyka się też system alternatywny, w którym gracze powyżej poprzeczki otrzymują 0 punktów McMahona, natomiast gracze słabsi otrzymują punkty ujemne).