Pułk Ułanów Nr 1 pozostał jego oddziałem macierzystym do 1918.
Od 8 grudnia 1915 do 1 kwietnia 1916 roku jako szef intendentury oraz komendant taborów i koni Komendy Legionów Polskich. W 1917 roku komendant szkoły oficerów taborów i szkoły oficerów kasowych Legionów Polskich. 2 czerwca 1917 generalny gubernator warszawski, generał piechoty Hansa Hartwiga von Beselera awansował go na majora. Po bitwie pod Rarańczą internowany w obozie w Huszt. Z dniem 5 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora wojsk taborowychDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 14 z 30 grudnia 1918 r., poz. 422.. Od 10 grudnia 1918 roku pełnił obowiązki na stanowisku szefa Sekcji Taborów (Materiałów Trenowych) Departamentu IV Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 25 kwietnia 1919 roku został szefem Sekcji II Taborowej Departamentu XI dla Spraw Koni i Taborów. Od 20 maja 1919 roku pełnił równocześnie obowiązki Inspektora Wojsk TaborowychDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 57 z 24 maja 1919 roku, poz. 1832.. Od 14 kwietnia 1920 roku był pełniącym obowiązki szefa Sekcji IV Taborowej Departamentu I Broni Głównych i Wojsk Taborowych MSWojskDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 24 kwietnia 1920 roku..