Kultura Vatya – kultura archeologiczna wczesnej epoki brązu.
Geneza Kultura Vatya ukształtowała się na bazie struktur osadniczych kultury Kisapostag i kultury Nagyrév. Według powszechnej teorii zajmująca się głównie hodowlą ludność kultury Kisapostag miała podporządkować sobie zajmującą się rolnictwem ludność kultury Nagyrév.
Chronologia i obszar występowania Kultura Vatya istniała w okresie A2 i na początku okresu B1 epoki brązu według podziału chronologicznego dokonanego przez Paula Reineckego. Tak więc okres jej funkcjonowania to lata około 1900–1600 p.n.e. W jej rozwoju wyróżnia się trzy fazy. Swoim zasięgiem obejmowała ona tereny leżące nad środkowym Dunajem, od kolana Dunaju na północy po okolice Mohacza na południu. Ku wschodowi sięgała aż do Cisy.
Gospodarka W gospodarce kultury Vatya widoczne są zarówno tradycje kultury Kisapostag, jak i kultury Nagyrév. Jest więc ona reprezentowana zarówno przez uprawę ziemi, jak i hodowlę. Ludność kultury Vatya importowała surowiec potrzebny do produkcji brązu.