Od czasu ukończenia studiów związany zawodowo z macierzystą uczelnią, od 1995 jako profesor nadzwyczajny. Od 2001 nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Rzeszowskim, od 2007 na stanowisku profesora zwyczajnego. Objął stanowisko kierownika Zakładu Teorii i Antropologii Literatury. Był zastępcą dyrektora Instytutu Filologii Polskiej (1987–1990, 1991–1993), prodziekanem (1994–1996) i dziekanem (1996–2008) Wydziału Filologicznego. W 2008 wybrany na rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2012 nie ubiegał się o wybór na kolejną kadencję.
Wykładał także w Wyższej Szkole Społeczno-Gospodarczej w Tyczynie. Podjął współpracę z kierunkami polonistycznymi na uniwersytetach w Wilnie i Kijowie, został członkiem Zespołu Badaczy Literatury Popularnej na Uniwersytecie Wrocławskim. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu filologii polskiej, historii literatury XX wieku, literaturoznawstwa, poetyki i analizy dzieł literackich.
W 2008 wyróżniony tytułem doktora honoris causa ukraińskiego Berdiańskiego Uniwersytetu Zarządzania i Biznesu.
Przypisy