Jerzy Józef Wiatr (ur. 17 września 1931 w Warszawie) – polski polityk, socjolog, politolog i nauczyciel akademicki, działacz komunistyczny w okresie PRL, profesor nauk humanistycznych, poseł na Sejm I, II i III kadencji, w latach 1996–1997 minister edukacji narodowej. Ojciec Sławomira Wiatra.
Życiorys Wykształcenie i działalność zawodowa Syn Wilhelma (zastrzelonego w 1943) i Zofii z domu Jankowskiej. Absolwent szkoły średniej im. Józefa Poniatowskiego w Warszawie. W 1954 ukończył studia na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1957 obronił doktorat, w 1961 habilitował się. W 1967 i 1976 otrzymywał tytuły profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego w zakresie nauk humanistycznych.
W latach 1951–1958 i 1969–1980 był zatrudniony na Uniwersytecie Warszawskim. Był m.in. kierownikiem Zakładu Socjologii Polityki Instytutu Socjologii UW. Od 1958 do 1968 kierował Katedrą Socjologiczną Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego. Od 1959 do 1965 wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1965 do 1969 był wicedyrektorem Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Od 1964 do 1967 i od 1976 do 1979 pełnił funkcję prezesa zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Od 1975 do 1977 był dyrektorem Instytutu Socjologii, a 1977 do 1980 dziekanem Wydziału Nauk Społecznych UW.