W tradycji babilońskiej, znanej m.in. z poematu akadyjskiego Enuma elisz, odpowiednikiem Abzu jest Apsû. Został on ukazany jako uosobienie światowego oceanu i pierwotnego żywiołu, będącego źródłem życia. Apsû występuje ponadto jako małżonek Tiamat. Z połączenia wód obojga wyłaniają się bogowie należący do starszego pokolenia, wśród nich Lahmu i Lahamu. Relacje między Apsû a młodszymi bogami prowadzą do konfliktu. Ich zachowanie wzbudza jego niezadowolenie, dlatego wraz ze swoim doradcą Mummu zamierza doprowadzić do ich zagłady. Plan ten udaremnia Ea, utożsamiany z sumeryjskim Enkim: usypia Apsû, po czym odbiera mu życie. Następnie w miejscu związanym z pokonanym Apsû wznosi własną siedzibę, również określaną jako „Apsû”. To właśnie tam zostaje poczęty Marduk.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bóstwa mezopotamskie Kategoria:Słowa z języka sumeryjskiego Kategoria:Słowa z języka akadyjskiego Kategoria:Bóstwa wodne