W październiku 1930 roku został przeniesiony do 5 dywizjonu taborów w Bochni na stanowisko wykładowcy. W czerwcu 1933 roku został przeniesiony z Wydziału Taborowego Departamentu Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych do Kadry 1 dywizjonu taborów na stanowisko komendanta kadry.
W 1939 roku szef taborów Okręgu Korpusu I Warszawa, w czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w Sztabie Naczelnego Wodza na stanowisku naczelnego szefa taborów i remontu.
Zmarł 14 listopada 1959 roku. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A15-5-6).
Awanse porucznik – 30 lipca 1920 r. zatwierdzony w stopniu porucznika, w Wojskach Taborowych z dniem 1 maja 1920 r. rotmistrz – 27 sierpnia 1920 r. zatwierdzony w stopniu rotmistrza w Wojskach Taborowych z dniem 1 kwietnia 1920 r., w 1922 r. zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. (w 1924 r. zajmował 13. lokatę w korpusie oficerów zawodowych taborowych, w 1928 r. – 9. lokatę i w 1932 r. – 5. lokatę) major – 27 czerwca 1935 r. ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 r. i 1. lokatą w korpusie oficerów zawodowych taborowych