W 1620 r. ówczesny właściciel osady, Sebastian Minor z Przybysławic, wybudował w miejscu dawnej średniowiecznej fortalicji zamek, który przetrwał do dziś. W 1824 r. Sielec wraz z zamkiem zniszczył pożar. Odbudowa zamku trwała do 1832 r.. W 1806 r. uruchomiono w Sielcu kopalnię węgla kamiennego pod nazwą „Nadzieja Ludwika”, która zapoczątkowała na tym terenie rozwój przemysłu górniczego. Czynna do 1864 r. należała do dziedziców majątku Sielce-Modrzejów. Ponownie uruchomiona przez spadkobierców hrabiego Renarda pod nazwą „Ludwik” eksploatowana była z przerwami do 1906 r.. W latach 70. XIX wieku powstała kopalnia odkrywkowa „Fanny”. Właściwy jej rozwój przypada na lata 80., kiedy wybudowano szyby wydobywcze „Eulenburg” i „Renard”. Kopalnia była własnością spadkobierców hrabiego Renarda, a następnie utworzonego przez nich Gwarectwa, w którym większość udziałów posiadał kapitał francuski. W 1883 r. kopalnię przemianowano na „Renard”, od 1946 r. nosiła nazwę „Sosnowiec” i była wiodącym zakładem wydobywczym w okolicy. Kopalnia Węgla Kamiennego „Sosnowiec” zakończyła działalność w grudniu 1997 r.. W 1881 r. pojawił się tu również przemysł hutniczy za sprawą budowy na granicy z Konstantynowem huty „Katarzyna”. Ostatnim sołtysem wsi Sielec, przed jej włączeniem na mocy ukazu carskiego w 1902 r.