Tezy od 4 do 5 W tezach tych Wittgenstein opisał formalny mechanizm niezbędny do stworzenia hipotetycznego języka „doskonałego logicznie”. Zastosował on tabele rachunku prawdziwościowego, które obecnie są standardową techniką wyjaśniania semantycznej logiki form zdaniowych, co stworzyło pierwociny współczesnej logiki formalnej. W słynnej tezie 5.101 Wittgenstein wykazał możliwość bezpośredniego przekształcania zdań warunkowych w rodzaju „Jeśli C to A” na zapis bitowy w rodzaju „TFTT”, co później stało się podstawą współczesnej informatyki. W kolejnych, krótkich tezach tego działu, zawarł on w skoncentrowanej formie późniejsze zapisy paradoksu Russella, definicję tautologii, sprzeczności i wszystkich możliwych funkcji logicznych. W dziale tym zawarte są też podstawowe pytania na temat powiązań między językiem, nauką, wiarą i indukcją.
Teza 6* Teza 6. definiuje podstawową formę wszelkich zdań. Forma ta nie jest aż tak tajemnicza, jakby się to na pierwszy rzut oka wydawało. Trudność z jej zrozumieniem wynika głównie z nietypowego zapisu zastosowanego przez Wittgensteina które znaczą: – oznacza wszystkie zdania atomowe – oznacza wszelkie dowolne podzbiory zdań oznacza negację zdań tworzących podzbiory