w Łukowie, Biłgoraju, Lubartowie, Białej Podlaskiej.
W badaniach naukowych interesowały go głównie budownictwo i przemysł ludowy; ogłosił m.in. Przemysł ludowy Lubelszczyzny (1952), Garncarstwo południowo-wschodniej Lubelszczyzny (1957, z Teresą Karwicką), Budownictwo wiejskie w powiecie lubelskim ("Studia i Materiały Lubelskie. Etnografia", 1962), Ludowe kowalstwo artystyczne. Powiat Krasnystaw (1966), Sitarstwo, łubiarstwo i włosiankarstwo biłgorajskie (1968). Na łamach prasy regionalnej oraz "Biuletynu Informacyjnego Stowarzyszenia Twórców Ludowych" przedstawiał sylwetki wyróżniających się artystów ludowych. Pisał również o stanie badań etnograficznych na Lubelszczyźnie (Etnografia w muzeach województwa lubelskiego, "Prace i Materiały Etnograficzne", 1961; Historia, stan i charakterystyka zbiorów etnograficznych Muzeum Okręgowego w Lublinie, "Studia i Materiały Lubelskie", 1972). Malarza i wybitnego badacza sztuki ludowej Janusza Świeżego pożegnał wspomnieniem pośmiertnym w "Pracach i Materiałach Etnograficznych" (1962). Wchodził w skład redakcji "Studiów i Materiałów Lubelskich".