Chalid walczył przeciwko muzułmanom w bitwie pod Uhud i to jego manewrowi na tyły przeciwnika mekkańczycy zawdzięczali zwycięstwo. W roku 627 lub 629 nawrócił się jednak na islam i brał udział w bitwie pod Mutą, gdzie po śmierci wyznaczonych przez Mahometa dowódców wyprowadził z pola bitwy resztę rozbitych oddziałów. To po tej bitwie miał otrzymać od Proroka tytuł Miecz Boga (Sajf Allah), często przywoływany w późniejszej tradycji. Brał także udział w zajęciu Mekki i po tym wydarzeniu Mahomet powierzył mu misję zniszczenia świątyni Al-Uzzy w Batn Nachli, a następnie wysłał przeciwko szczepowi Banu Dżazima. Chalid miał ich przekonać do przyjęcia islamu, po czym wykorzystując zdobyte zaufanie zdradziecko wymordować, co spotkało się z potępieniem Proroka, który nakazał Alemu zapłacenie ceny krwi. W roku 630 Mahomet wysłał go do Dumat al-Dżandal, gdzie Chalid pojmał miejscowego władcę al-Ukajdira i odesłał go do Medyny. W roku 631 Chalid został wysłany z misją wezwania do nawrócenia na islam Banu al-Haris z Jemenu.