Natomiast parafia kocka rozciągała się na fragment ziemi lubelskiej i stężyckiej.
Ziemia łukowska miała zagwarantowane prawem odbywanie pospolitego ruszenia wyprawą łanowąZbigniew Hundert, Wojska zaciągnięte przez samorząd lokalny ziemi warszawskiej w latach 1671–1673, w: Almanach Warszawy, t. 9, 2015, s. 71..
W dobie rozbiorów ziemia łukowska weszła w skład krótkotrwałego województwa chełmskiego (1793–1794), a wraz z III rozbiorem w 1795 roku znalazła się w granicach Austrii. Od 1809 roku znajdowała się w Księstwie Warszawskim, zaś po kongresie wiedeńskim w 1815 r., w granicach Królestwa Polskiego zaboru rosyjskiego. Nowe podziały administracyjne (patrz: województwo podlaskie) sprawiły, że ziemię łukowską i jej okolice zaczęto określać mianem Podlasia, mając na myśli Podlasie Południowe.
W 1867 Siedlce i Łuków weszły w skład powstałej wówczas guberni siedleckiej.
W czasach międzywojennych, obszar ziemi łukowskiej znajdował się całkowicie w granicach województwa lubelskiego, utworzono powiat łukowski. Po 1950 roku Siedlce znalazły się w granicach województwa warszawskiego.