Prace te dotyczyły badań rezonansu paramagnetycznego w kryształach rubinu, konstrukcji maserów rezonatorowych i z falą bieżącą, pracujących w temperaturze ciekłego azotu i helu. Zespół ten przy współpracy z Katedrą Urządzeń Mikrofalowych uruchomił w lutym 1963 rezonatorowy mikrofalowy wzmacniacz kwantowy – maser pracujący w paśmie X (długość fali 3 cm) z pompowaniem w paśmie Ka (długość fali 8 mm). Opracowanie i uruchomienie masera rubinowego stanowiło znaczące osiągnięcie naukowe i konstrukcyjne w skali światowej.
Następnie Zbigniew Puzewicz wraz ze swoim zespołem we współpracy z Katedrą Urządzeń Mikrofalowych kierowaną przez Kazimierza Dzięciołowskiego podjął prace badawcze nad laserami wykorzystującymi emisję wymuszoną do generacji promieniowania koherentnego. Ich zwieńczeniem było uruchomienie 20 sierpnia 1963 (dwa lata po uruchomieniu pierwszego lasera na świecie) pierwszego w Polsce lasera helowo-neonowego, generującego promieniowanie podczerwone o długości fali 1,15 μm. Ten sam zespół przeprowadził we wrześniu 1963 eksperyment przesłania głosu na odległość za pomocą lasera He-Ne. 7 listopada 1963 zespół Zbigniewa Puzewicza uruchomił pierwszy w Polsce laser na ciele stałym – laser rubinowy. Bazując na laserze rubinowym, zespół ten opracował w 1964 pierwszy w Europie koagulator laserowy do mikrochirurgii okulistycznej.