Popularności nie przysporzyło mu żądanie dla siebie tytułu konetabla Francji (1615). Królowa Maria nie odważyła się jednak nadać mu najwyższego tytułu wojskowego królestwa w obawie przed opinią publiczną.
U schyłku jego rządów do ekipy rządzącej wszedł ówczesny biskup Luçon, późniejszy kardynał Richelieu, jako minister wojny i spraw zagranicznych (25 kwietnia 1616). Kres rządów Conciniego przyszedł po zawiązaniu przez Ludwika XIII własnej koterii. Młody król miał dość rządów matki i jej faworytów, którzy traktowali Ludwika niepoważnie i lekceważąco. Gdy faworytem króla został Karol de Luynes, przeciwko Conciniemu został zawiązany spisek. Przewodził mu przyjaciel de Luynesa, urzędnik ministerstwa finansów Guichard Déageant. Concini ani jego otoczenie nie zdołali wykryć spisku, natomiast arystokracji był on na rękę. Włoch został zastrzelony przez spiskowców króla w drodze do Luwru, 24 kwietnia 1617. Maria de Medici została zesłana do zamku w Blois wraz z Richelieu, a na czele ekipy rządzącej stanął Karol de Luynes.
Bibliografia
Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Włoscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1575 Kategoria:Zmarli w 1617 Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji