Historia Rząd Szálasiego dysponował niewielkimi możliwościami sprawowania realnej władzy. Z jednej strony ograniczała go wszechwładza niemieckiego okupanta (frontowego dowództwa Wehrmachtu oraz Edmunda Veesenmayera – pełnomocnika Rzeszy na Węgrzech), z drugiej strony Armia Czerwona w szybkim tempie zajmowała kolejne obszary Węgier, docierając pod bramy Budapesztu, którego oblężenie rozpoczęło się 29 grudnia 1944 roku. Jednocześnie, 22 grudnia, w opanowanym przez Sowietów Debreczynie został powołany nowy, konkurencyjny wobec Szálasiego, promoskiewski rząd Królestwa Węgier, z Bélą Miklósem na czele.
Strzałokrzyżowcy działali na polu propagandowym, mobilizując ludność do oporu przeciw Sowietom, czynnie brali też udział w mordowaniu pozostałych jeszcze na Węgrzech Żydów. Zaostrzono zarządzenia dotyczące sądów doraźnych, rozszerzono zakres stosowania kary śmierci, ograniczono sprzedaż alkoholu i zawieszono zajęcia w szkołach wyższychKrzysztof Woźniakowski, „Słowo” (1944): polski periodyk na Węgrzech okupowanych przez hitlerowskie Niemcy, „ROCZNIK HISTORII PRASY POLSKIEJ”, T. XVI, Z. 1 (31), 2013, s. 65..