Do kolejnej misji franciszkanie przygotowywali się od 13 sierpnia 1708, kiedy to wyznaczono trzyosobowy skład: ojciec Carlo Maria di Genova oraz dwóch pomocników oo. Anastasio da S. Venazio (ostatecznie nie wziął udziału w wyprawie z powodu choroby) i Severino da Silesia. Z Tripoli jednak wyruszono dopiero 10 czerwca 1710. Po pięćdziesięciu dniach misjonarze dotarli do Murzuk – stolicy Fezzanu, następnie przez Traghen, Agades, w stronę Bornu do Katsiny. O przebiegu misji tak pisał historyk Rafał Karpiński:
W hausańskim mieście-państwie część uczestników karawany zapadła na chorobę wywołaną skażoną wodą. Według relacji mauryjskiego kupca, najpierw zmarł o. Carlo. Władca Katsiny ukradł rzeczy zmarłego, pomimo protestów o. Seweryna, próbował również nakłaniać misjonarza do apostazji. Ojciec Seweryn Jung, również zarażony wodą, zmarł po trzydziestu dniach w sierpniu 1711. Wkrótce Kongregacja Rozkrzewiania Wiary poleciła prokuratorowi franciszkanów wysłać kolejnych misjonarzy na następną ekspedycję, jednak trzeba było czekać do roku 1845, kiedy to zorganizowano Wiktoriat Apostolski dla Środkowej Afryki.
Przypisy