Metoda kreślenia Widok ten wykonuje się za pomocą tzw. perspektywy wykreślnej – równoległej lub ukośnej. Do wykonania rysunku niezbędne jest przygotowanie siatki kwadratów, którą wykreśla się w odpowiedniej perspektywie i żadnej skali dostosowanej do rzutu z góry na którego podstawie powstanie perspektywa. Taką samą siatkę nakłada się na rzut z góry. Następnie przenosi wszystkie szczegóły z planu na przygotowaną siatkę pomocniczą i konstruuje widok perspektywiczny korzystając z przyjętych dla siatki pomocniczej dwóch punktów zbiegu. Kąt zawarty pomiędzy tymi punktami rozmieszczonymi symetrycznie do obserwatora powinien wynosić 90 stopni. Odległość ziemi horyzontu od linii podstawy rysunku decyduje o wysokości, z jakiej oglądany jest teren będący tematem konstruowanego widoku. Wszystkim elementom nadaje się żądaną zgodnie z przyjętą skalą wysokość. Głębię rysunku uzyskuje się przez coraz subtelniejsze przedstawianie tych elementów, które znajdują się dalej od obserwatora.
W rysunkach tworzonych w celach prezentacyjnych od XIX w.