Pierwsze operacyjne pociski balistyczne zostały jednak wprowadzone do służby w latach 50., gdy po serii prób rakietowych w Kapustin Jar, do służby wprowadzono rakietowy okręt podwodny B-67 projektu 611 (NATO: Zulu) z pociskami rakietowymi R-11FMNorman Polmar: Cold War Submarines, s. 107-108. Tymczasem po teście V-2 z pokładu „Midway”, marynarka amerykańska utraciła zainteresowanie pociskami rakietowymi wystrzeliwanymi z okrętów, aż do połowy lat 50., gdy rozpoczęto program rozwojowy który przyniósł ostatecznie efekt w postaci systemu rakietowego Polaris, system ten oparty był już jednak na okrętach podwodnych z napędem jądrowymNorman Polmar: Cold War Submarines, s. 115-119. Wprowadzenie tego rodzaju napędu, położyło kres rozwojowi nosicieli pocisków balistycznych z napędem diesel-elektrycznym.
Przypisy
Bibliografia
SSB