Nadbramna cerkiew Świętej Trójcy, nadbramna cerkiew Troicka (ukr. Троїцька надбрамна церква) – jedna z cerkwi wchodzących w skład kompleksu ławry Peczerskiej, położona bezpośrednio nad główną bramą kompleksu. Została wybudowana w stylu staroruskim w latach 1106–1108, następnie przebudowana w epoce baroku.
Historia Fundatorem cerkwi był Światosław II, książę czernihowski, który w listopadzie 1106 porzucił swój dotychczasowy status społeczny i został mnichem. On również sfinansował klasztorny szpital Świętej Trójcy. Po ataku Mongołów na Kijów w 1240 i zniszczeniu głównej cerkwi kompleksu klasztornego cerkiew Świętej Trójcy przejęła jej funkcje. W 1631 Petro Mohyła założył przy cerkwi szkołę, która w 1658 miała stać się Akademią Mohylańską. U schyłku XVII wieku cerkiew została odnowiona i przebudowana w stylu baroku kozackiego sumptem hetmana Iwana Mazepy.
W latach 1900–1901 przeprowadzona została pierwsza poważna konserwacja fresków rozmieszczonych na murach zewnętrznych świątyni oraz w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Z kolei w latach 1957–1958 na terenie obiektu miały miejsce prace konserwatorskie, w czasie których uzupełniono zniszczone freski oraz pozłocono kopuły cerkiewne.