Zagrał w pięciu meczach – z Kolumbią, Ekwadorem, Urugwajem, Chile i Brazylią.
Jako gracz River Plate wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1958 roku, gdzie Argentyna odpadła już w fazie grupowej. Vairo zagrał we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Irlandią Północną i Czechosłowacją.
W 1960 roku Vairo przeniósł się do Chile, gdzie grał w klubie CD O’Higgins. W przeciągu trzech sezonów klub plasował się w okolicach środka tabeli, aż w końcu, w 1963 roku, zajął ostatnie miejsce w tabeli i spadł do drugiej ligi.
W 1964 O’Higgins został mistrzem drugiej ligi chilijskiej i wrócił do pierwszej ligi. W 1967 Vairo przeniósł się do Kolumbii, gdzie z klubem Deportivo Cali zdobył mistrzostwo kraju.
Po zakończeniu kariery Vairo poświęcił swe życie pracy trenerskiej w niższych ligach, gdzie jako trener związany z Ca River Plate przekształcał amatorskich piłkarzy w zawodowców, którzy później grali w pierwszej lidze. Od 1999 roku pracował dla klubu CA River Plate jako łowca młodych talentów w prowincji Santa Fe.
W latach 1955–1958 Vairo rozegrał w reprezentacji Argentyny 41 meczów i zdobył 1 bramkęArgentina - Record International Players. Należał do piłkarzy mających na koncie największą liczbę występów reprezentacyjnych – w latach 50.