Jeżeli przebieg impulsu opisuje funkcja
wówczas jego moc zmienia się zgodnie ze wzorem
a moc uśredniona po okresie
Moc maksymalna jest zdefiniowana jako moc sygnału stałego o największej amplitudzie, jaką osiąga dany impuls
Współczynnik wypełnienia można więc zapisać w postaci wzoru
Przykłady wyznaczania współczynnika wypełnienia thumb|400px|Przebieg prostokątny o współczynniku wypełnienia 0,5 Jeżeli przebieg czasowy impulsu nie da się wyrazić analitycznie przez funkcję wówczas współczynnik wypełnienia może być obliczony metodami numerycznymi, na przykład Monte Carlo, lub oszacowany w inny sposób. Jeżeli znana jest postać funkcji współczynnik można obliczyć analitycznie. Dla sygnału stałego w czasie współczynnik wypełnienia jest równy 1, dla sygnału impulsowego, w którym impulsy są bardzo krótkie,
Przebieg prostokątny Jest to najłatwiejszy przypadek dla obliczania współczynnika wypełnienia, ponieważ wówczas
gdzie τ jest czasem trwania pojedynczego impulsu. Wtedy wzór na współczynnik wypełnienia przyjmuje postać
Przebieg sinusoidalny thumb|400px|Przebieg sinusoidalny Niech moc impulsu wyrażona jest wzorem
gdzie: – częstość kołowa (tutaj okres jest dwukrotnie mniejszy niż w przypadku funkcji ), – faza początkowa.
Można obliczyć rzeczywistą moc impulsu
Stąd współczynnik wypełnienia będzie miał wartość
Kategoria:Transmisja danych Kategoria:Elektrotechnika