W 1949 roku powstała ulepszona wersja samolotu z silnikiem WK-1 o większym ciągu, oznaczona MiG-15bis. Odróżniała się też powiększonymi hamulcami aerodynamicznymi po bokach ogona i ulepszonym wyposażeniem radioelektronicznym. W toku produkcji wprowadzono nowe modele działek o większej szybkostrzelności N-37 i NR-23. W 1949 roku też opracowano dwumiejscowy wariant szkolno-treningowy MiG-15UTI lub UTIMiG-15, z uzbrojeniem zredukowanym do karabinu maszynowego 12,7 mm A-12,7 lub działka NS-23. Produkcję licencyjną podjęto w Polsce i Czechosłowacji. Maszyny te to: MiG-15 produkowany w Czechosłowacji to S-102, w Polsce Lim-1 (od Licencyjny Myśliwiec), MiG-15bis to odpowiednio: S-103 i Lim-2, MiG-15UTI produkowany w Czechosłowacji to CS-102.
W Polsce produkowano ponadto następujące podwersje: Lim-1A – samolot rozpoznawczy z aparatem fotograficznym AFA-21, Lim-2R – szturmowo-rozpoznawczy z miejscem na aparat w przedniej części owiewki, Lim-2A – dwumiejscowy samolot szturmowo-rozpoznawczy. SBLim-1 – samoloty Lim-1 przebudowano na dwumiejscowy wariant szkolno-bojowy SBLim-2 – samoloty SBLim-1 lub UTIMiG-15 z tylną częścią kadłuba z silnikiem od Lim-2 SBLim-1A (pierwotnie SBLim-1Art) – SBLim-1 zaadaptowany na wariant rozpoznania artyleryjskiego SBLim-2A (pierwotnie SBLim-2Art) – SBLim-2 zaadaptowany na wariant rozpoznania