Karol Bernard Załuski herbu Junosza (ur. 20 sierpnia 1834 w Kłajpedzie, zm. 8 kwietnia 1919 w Iwoniczu) – hrabia, austriacki szambelan od 1859 i tajny radca od 1899, minister pełnomocny i poseł nadzwyczajny na dworze perskim, dyplomata, językoznawca, orientalista.
Życiorys Urodził się w rodzinie marszałka szlachty powiatu upickiego, jednego z przywódców powstania listopadowego na Litwie, założyciela uzdrowiska Iwonicz-Zdrój, Karola Załuskiego (1794–1845) i matki Amelii Załuskiej (1805–1858) z książąt Ogińskich. Miał czterech braci i cztery siostry, byli to: Michał Karol (1827–1893), Maria Eugenia Zofia Załuska (1829–1910), Emma Honorata Ida hr. Załuska (1831–1912), Ireneusz (1835–1868), Stanisław Maria Józef (1838–1904), Iwon Załuski (1840–1841), Ida Rozalia Aniela Załuska (1841–1916), Franciszka Joanna Amelia Załuska (1843–1924),
W Egipcie przebywał kilkakrotnie, np. w 1859 oraz od 1888 roku. Prowadził poparte obszerną wiedzą i erudycją badania lingwistyczne, interesując się językiem i literaturą koptyjską.
Zmarł 8 kwietnia 1919 w Iwoniczu. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na starym cmentarzu w Iwoniczu.