Żandarmów rozbrojono.
Na początku XX wieku zarząd górnictwa został zlikwidowany i przeniesiony do Warszawy. W tym samym czasie do osady przybył Ludwik Sztarke, który na ruinach kuźnicy Baltazarek założył nowoczesną odlewnię żelaza. mały|Ruiny XIX-wiecznego młyna wodnego nad rzeką Kamionką w Jędrowie
Dwudziestolecie międzywojenne W 1918 r. Suchedniów był niewielką osadą. Przez dwa lata od 1918 r. trwała tu epidemia tyfusu. Zmarłych chowano wtedy na łąkach, w lesie lub w lasku Berezowskim.mały|Zabytkowy budynek stacji kolejowej w Suchedniowie z XIX wiekuNa terenie osady znajdowały się następujące ulice: Słowackiego, Mickiewicza, Polna, Spokojna, Bodzentyńska, Pasternik, Dolna, Jasna, Kościuszki, Kościelna, Kielecka, Ogrodowa, Handlowa i Nowa. Do gminy Suchedniów należały wsie: Błoto, Kruk, Wierzbka, Stokowiec, Jędrów, Kleszczyny, Baranów, Berezów, Bugaj. W centrum osady istniało wiele sklepików i warsztatów rzemieślniczych. Dawniej były najczęściej własnością Żydów, dość licznie tu zamieszkujących. Mieli tu swoją synagogę, a dom rabina mieścił się przy ulicy Mickiewicza. W 1925 r. próbowali bez powodzenia założyć własną gminę wyznaniową, a na początku lat 30. bezskutecznie starali się o założenie cmentarza.