Oddziały niemieckie pacyfikujące powstanie (2 dywizje grenadierów ludowych, 14 i 18 dywizje Waffen-SS, 36 Dywizja Grenadierów SS Dirlewanger i inne mniejsze oddziały, w tym Sonderkommando 7a Gerharda Basta) dowodzone przez SS-Obergruppenführera liczyły około 48 tysięcy żołnierzy. W walkach po stronie III Rzeszy brały także udział oddziały słowackiej Gwardii Hlinkowej, SS-Jagdgruppe 232 Slowakei, Abwehrgruppe 218. Jednym z pierwszych miast zajętych przez Niemców była Żylina, natomiast dużym sukcesem powstańców było zdobycie wsi Telgárt (3–5 września 1944). Dzięki dużej przewadze w uzbrojeniu i wyszkoleniu siły niemieckie zdobyły Bańską Bystrzycę 27 października oraz Zwoleń (26–27 października). W końcu października w miejscowości Donovaly odbyło się ostatnie posiedzenie Słowackiej Rady Narodowej i Sztabu 1 Armii Czechosłowackiej. Dowództwo powstania wydało rozkaz przejścia do działań partyzanckich, a walki regularnej armii ostatecznie ustały 1 listopada. Dowódcy powstania, generałowie Golian i Viest, po wzięciu do niewoli, zostali wywiezieni do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Flossenbürg i tam w 1945 zamordowani.