Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1782 r. został Lordem Stewardem. W koalicyjnym rządzie Portlanda w 1783 r. był lordem tajnej pieczęci. Po upadku tego gabinetu nigdy nie sprawował już stanowiska państwowego. W latach 1780–1782 i 1799-1807 był Lordem Namiestnikiem East Reading of Yorkshire. W 1793 r. otrzymał Order Podwiązki.
Dalsze lata Podczas kryzysu regencyjnego 1788 r. stanął po stronie księcia Walii. W 1791 r. skrytykował rząd Williama Pitta Młodszego za poparcie Turcji w jej konflikcie z Rosją. Po wybuchu wojen z rewolucyjną Francją był rzecznikiem zaangażowania militarnego Wielkiej Brytanii na kontynencie. W 1815 r. sprzeciwiał się wprowadzeniu ustaw zbożowych.
Lord Carlisle był autorem kilku traktatów politycznych, poematów oraz dwóch tragedii – The Father’s Revenge i The Stepmother.
Życie prywatne 22 marca 1770 r. w Londynie poślubił lady Margaret Caroline Leveson-Gower (2 listopada 1753 – 27 stycznia 1824), córkę Granville’a Levesona-Gowera, 1. markiza Stafford, i lady Louisy Egerton, córki 1. księcia Bridgewater. Frederick i Margaret mieli razem czterech synów i sześć córek: Isabella Caroline Howard (3 września 1771 – 8 marca 1848), żona Johna Campbella, 1. barona Cawdor, miała dzieci George Howard (17 września 1773 – 7 października 1848), 6.