Sukcesja roślinna interglacjału mazowieckiego wyróżnia się bogactwem gatunkowym i obecnością taksonów, które dziś występują w cieplejszych rejonach Europy. Analizy pyłkowe osadów z tego okresu (np. z Radziechowic i Kolonii Dubidze) pozwoliły odtworzyć szczegółowy obraz ówczesnej szaty roślinnej, która była znacznie bardziej zróżnicowana niż w późniejszych interglacjałach.
Nazewnictwo i odpowiedniki europejskie
W europejskiej stratygrafii interglacjał mazowiecki odpowiada interglacjałowi holsteńskiemu (Holstein) w Niemczech, a także interglacjałowi Mindel/Riss w Alpach. W literaturze spotyka się również określenia „interglacjał wielki” ze względu na jego długość i znaczenie.
Znaczenie geologiczne i kontrowersje
Interglacjał mazowiecki stanowi jeden z najlepiej rozpoznanych interglacjałów plejstocenu w Polsce i Europie Środkowej. Jego istnienie nie budzi wątpliwości wśród geologów, w przeciwieństwie do starszych interglacjałów, których liczba i czas trwania są przedmiotem dyskusji. Wyróżnia się go na podstawie charakterystycznych zespołów roślinnych oraz wyraźnych zmian klimatycznych udokumentowanych w osadach.
Przypisy
Kategoria:Zlodowacenia Kategoria:Plejstocen