Książka Marii Łuckiej Uprawa roślin jagodowych (1964) należy obok pracy Szczepana Pieniążka Sadownictwo do podstawowych podręczników akademickich z dziedziny ogrodnictwa i doczekała się wielu wznowień. Łucka opublikowała też kilka książek dotyczących śliw, truskawek i poziomek, a także rozdziały w Pomologii pod redakcją Aleksandra Rejmana.
W 1978 została uhonorowana nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a w 1994 najwyższym odznaczeniem Polskiej Akademii Nauk w dziedzinie rolnictwa – Medalem im. Michała Oczapowskiego. Była odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969). W 1975 jej nazwisko wpisano do Księgi Honorowej Ludzi Zasłużonych dla Miasta Krakowa.
Mężem Marii z Ziembów był Władysław Łucki, pochodzący z rodziny ziemiańskiej, którego poznała jako studenta Akademii Górniczo-Hutniczej (ukończył studia w 1933). Związek małżeński zawarli 18 sierpnia 1934 w Krakowie, w 1936 we Lwowie urodziła się córka Barbara. W chwili wybuchu II wojny światowej Władysław Łucki był dyrektorem kopalni soli potasowej w Kałuszu. Aresztowany przez Niemców w październiku 1941 pod zarzutem przynależności do Związku Walki Zbrojnej, zginął rozstrzelany 8 marca 1942 w Stanisławowie. thumb|240px|grób prof. Marii Łuckiej na cmentarzu wojskowym przy ul.