Maria Łucka, z domu Ziemba (ur. 18 września 1905 w Kołomyi, zm. 12 września 1996) – polska uczona, sadownik, profesor Akademii Rolniczej w Krakowie.
Życiorys Urodziła się w rodzinie prawnika Romana Ziemby, prokuratora we Wschodniej Małopolsce. Bratem matki był Władysław Jung, późniejszy generał. Maria Ziembówna złożyła egzamin dojrzałości w czerwcu 1924 w gimnazjum sióstr urszulanek w Krakowie i kontynuowała naukę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po uzyskaniu dyplomu (1929) podjęła w roku następnym pracę nauczycielki biologii w krakowskim Seminarium Nauczycielskim. 23 lutego 1932, po zdaniu egzaminu państwowego, uzyskała uprawnienia nauczyciela biologii na poziomie szkół średnich. Niezależnie od pracy w zawodzie nauczycielskim, którą wykonywała do 1934, prowadziła badania naukowe w Pracowni Botanicznej przy Katedrze Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem prof. Władysława Szafera. Badania te uwieńczyła w grudniu 1933 obroną rozprawy doktorskiej Studia biologiczno-kwiatowe w Karpatach Wschodnich.