5 stycznia 1918 otrzymał promocję na stopień pułkownika. 16 lipca 1918 dowodził 117 Pułkiem Piechoty w czasie ataku na przełęcz Tonale w Tyrolu, rozpoczynającej bitwę nad Piawą. W czasie walk dostał się do niewoli włoskiej.
Po uwolnieniu z niewoli w październiku 1919 wrócił do Austrii. W Grazu otrzymał stanowisko zastępcy komendanta miejscowej milicji (Stellvertretender Stadtkommandant). 20 maja 1922 przyjechał do Albanii, wraz z grupą doradców zagranicznych. W Albanii został naturalizowany. Mając poparcie A. Zogu, 18 grudnia 1925 w randze pułkownika objął stanowisko szefa sztabu armii albańskiej, a w 1933 otrzymał awans na stopień generalski. Po inwazji włoskiej na Albanię w kwietniu 1939 opuścił Tiranę wraz z rodziną Zogu, ale nie przekroczył granicy greckiej tylko powrócił do Tirany, gdzie nie był niepokojony przez włoskie władze okupacyjne.
W okresie II wojny światowej pomagał organizować jednostki albańskie w Kosowie. Po zajęciu Albanii przez jednostki niemieckie we wrześniu 1943 Myrdacz został awansowany do stopnia generała dywizji, a 23 października 1943 objął stanowisko szefa sztabu generalnego armii albańskiej.