Klasyfikacje i statystyki right|140px W latach 1891–1897 był mistrzem świata w kategorii średniej. Mistrzostwo świata w wadze ciężkiej wywalczył 17 marca 1897, w czternastorundowym pojedynku z Jimem Corbettem. Mistrzem wagi ciężkiej był w latach 1897–1899. Mistrzostwo utracił 9 czerwca 1899 roku, kiedy spotkał się z Jimem Jeffriesem w walce o tytuł mistrza świata, przegrywając w 11. rundzie przez nokaut. W 1903 roku stoczył tragiczną w skutkach walkę z Potem Coughlingiem, który zmarł dzień później w wyniku doznanych obrażeń. Dwa miesiące po tym wydarzeniu stoczył dwudziestorundowy, rozstrzygnięty decyzją sędziów, pojedynek z George’em Gardnerem, który przyniósł mu kolejny tytuł mistrzowski.

W latach 1903–1905 był mistrzem świata w wadze półciężkiej, stając się pierwszym w historii pięściarstwa zawodnikiem, który zdobył mistrzowskie tytuły w trzech kategoriach wagowych.

Stoczył na zawodowym ringu 73 pojedynki, z których 60 zakończyło się jego zwycięstwem (w tym 51 przed czasem jako rezultat KO), 8 przegrał (7 przez KO), a 5 zakończyło się remisem.