skłonni do samooskarżeń W lutym 1938 roku (wraz z Jeżowem) otruł w swoim gabinecie służbowym naczelnika INO (wywiad zagraniczny NKWD) Abrama Słuckiego.
Michaił Frinowski, przetrzymywany w więzieniu na Suchanówce, przyznał się do wszystkich zarzutów. 4 lutego 1940 roku został osądzony, a wyrok wykonano 8 lutego 1940 roku w Moskwie. Jego prochy zostały złożone na cmentarzu Dońskim. Sam Frinowski nie został zrehabilitowany. Nina Stiepanowna Frinowska została rozstrzelana 3 lutego 1940 roku, a syn Oleg Michajłowicz Frinowski 22 stycznia 1940 roku. W okresie destalinizacji zostali oni zrehabilitowani.
Stopnie i odznaczenia Stopnie komkor – 29 listopada 1935 komandarm I rangi – 14 września 1938
Odznaczenia Order Lenina – 14 lutego 1932 Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) – 1924, 20 grudnia 1932, 3 lutego 1935 Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” – 22 lutego 1938 Order Czerwonego Sztandaru Mongolskiej Republiki Ludowej - 25 października 1937 Order Czerwonego Sztandaru Azerbejdżańskiej SRR – 4 kwietnia 1931 Odznaka Honorowego Czekisty (V) – 1925 Odznaka Honorowego Czekisty (XV) – 26 maja 1933
24 stycznia 1941 roku, decyzją Rady Najwyższej ZSRR, Michaił Frinowski został pozbawiony wszystkich stopni wojskowych oraz nagród i odznaczeń państwowych.
Galeria