W 1818 władze miejskie przekazały parafii były katolicki kościół klasztorny przy ulicy św. Stanisława, który następnie zaadaptowano na cerkiew i wyświęcono pod wezwaniem św. Atanazego, natomiast kaplica w Głównym Rynku została zlikwidowana. W 1825 parafię włączono do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. mały|lewo|270px|Plac św. Józefa w Kaliszu (rycina z 1877). Po lewej widoczny prawosławny sobór Świętych Apostołów Piotra i Pawła Po upadku powstania listopadowego do miasta przybyło wielu Rosjan, głównie wojskowych. Z myślą o nich w Sali Musztry dawnego Korpusu Kadetów (przy obecnej ulicy Łaziennej) urządzono w 1832 cerkiew garnizonową pod wezwaniem św. Jerzego, której przydzielono stałego kapelana. W tym samym roku w Majkowie (dzisiejszej dzielnicy Kalisza) założono prawosławny cmentarz wojskowy, na którym chowano rosyjskich żołnierzy i ich rodziny (obecnie jest to katolicko-prawosławny cmentarz cywilno-wojskowy). W 1835 zamknięto – ze względu na zły stan techniczny – cerkiew św. Atanazego, a jej wyposażenie przeniesiono do cerkwi św. Jerzego (która odtąd zaczęła służyć również parafii cywilnej). Dalszy napływ Rosjan nastąpił po upadku powstania styczniowego;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kaliszu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.