Artyści rozwijali swój styl do 1915 roku.
Styl oparty jest na dorobku kubizmu i futuryzmu („promienie” były zainspirowane „liniami sił” występującymi u futurystów), według Łarionowa miał być oryginalnym, rosyjskim wkładem w rozwój tych kierunków. Rajonizm dążył do uwolnienia zagadnień formalnych (koloru i form) spod prymatu treści (przedstawień). Sam Łarionow malował obrazy stricte abstrakcyjne, natomiast Gonczarowa nie stroniła od aluzji do przedstawień figuratywnych.
Łuczyzm posiadał naukowe i metafizyczne inspiracje, Łarionow zgłębiał zagadnienia promieni X i promieniotwórczości, co w połączeniu z koncepcją czwartego wymiaru miało tworzyć filozoficzne uzasadnienie dla malarstwa abstrakcyjnego.
Rajonizm miał kilku kontynuatorów, lecz nie odegrali oni żadnej znaczącej roli, kierunek wywarł jednak wpływ na twórczość Rodczenki i Popowej.
Przypisy W ramach rajonizmu, nie zaprzestał bowiem malowania kompozycji figuratywnych, z tym, że niejako „poza” nurtem rajonizmu.
Bibliografia
From Expressionism to Post-Modernism, Styles and Movements in 20th-century Western Art, Jane Turner (red.), .
Kategoria:Awangarda Kategoria:Kierunki w malarstwie