W 1943 po wyleczeniu ran został skierowany do formowanej 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Dowódca 2 Pułku Piechoty, uczestnik bitwy pod Lenino. Od kwietnia do czerwca był zastępcą dowódcy 1 DP. 4 lipca 1944 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 1 Brygady Piechoty Zmotoryzowanej, którą organizował od podstaw. W styczniu 1945 mianowany komendantem Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej i dowódcą Twierdzy Modlin.
Od 20 września 1945 do 1 kwietnia 1947 był dowódcą, a następnie szefem Departamentu WOP. 9 maja 1946 uchwałą Krajowej Rady Narodowej awansowany na generała brygady.
27 maja 1947 powrócił do ZSRR. Został na własną prośbę dyrektorem sowchozu im. Dzierżyńskiego w północnym Kazachstanie.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Krzyż Walecznych (1943) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1946) Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1943) Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za obronę Leningradu”
Przypisy