Na lewym skrzydle orła występowała kosa, sierp, młot i ręka, zaś u nóg – jadowita żmija przy prawej i świnia przy lewej. Między skrzydłami znajdowało się 2 uzbrojonych ludzi w ubiorze kaukaskim, z których jeden strzelał z karabinu, zaś drugi szablą ciął świnię. Orzeł symbolizował Kaukaz, słońce – wolność, złote promienie – 11 narodów kaukaskich, kosa i sierp – chłopa, młot – robotnika, ręka – naukę dla braci Kaukazu, żmija – bolszewika, świnia – rosyjskiego barbarzyńcę, zaś uzbrojeni ludzie – bojowników kaukaskich, walczących przeciw bolszewickiemu barbarzyństwu i rosyjskiemu despotyzmowi. W późniejszym okresie, aby zjednać sobie Niemców, H. Israiłow przemianował swoje ugrupowanie na Narodowo-Socjalistyczną Partię Kaukaskich Braci. Jej liczebność, według danych NKWD, osiągnęła ok. 5 tys. członków. Hasan Israiłow twierdził, że liczyła ok. 25 tys. ludzi, ale jest to niewątpliwie liczba znacznie zawyżona. W czerwcu 1942 r. wraz z drugim przywódcą powstańczym Majrbekiem Szeripowem ogłosił „Wezwanie do Narodu Czeczeno-Inguskiego”, w którym napisał, że narody kaukaskie oczekują na wojska niemieckie jako gości i okażą im pełne wsparcie jedynie wtedy, kiedy Niemcy zagwarantują im pełną niezależność. Kiedy wojska niemieckie zbliżyły się do terytorium Czeczeno-Inguszetii, H.