Sytuacja zmienia się jednak dzięki wsparciu ze strony ukochanego Sawiniana de Portenduère i sennych wizji, które pozwalają Urszuli odgadnąć los testamentu, a po uzyskaniu wsparcia przyjaciół - odzyskać należne jej szczęście.
Cechy utworu Powieść łączy w sobie cechy typowej analizy niewinności (którą uosabia Urszula) skonfrontowanej z chciwością i zepsuciem większości ludzi (podobny wątek podejmuje, choć w formie jeszcze brutalniejszej, Piotrusia) z balzakowską fascynacją zjawiskami niewyjaśnionymi, tajemnicami i kultem energii. To właśnie "przekazywanie myśli", fantastyczna koncepcja mająca swoje korzenie w mesmeryzmie (notabene kluczowa także w opowiadaniu Rekrut) umożliwia rzadkie w Komedii ludzkiej szczęśliwe zakończenie. Szczęście osiągnięte przez Urszulę i zakochanego w niej Sawiniana ma również podkreślać, że prawdziwa prostolinijność i niewinność nie zawsze musi ponieść klęskę. Ważnym aspektem jest tu fakt usytuowania akcji na prowincji, nie w bezlitosnym i materialistycznym Paryżu - wprowadzenie motywu nadnaturalnego koresponduje z powszechną na francuskiej wsi przez cały XIX wiek wiarą w ingerencję rzeczywistości