Po trasie koncertowej z rozmaitymi muzykami, takimi jak Bobby Womack czy Billy Preston, Quincy Jones po raz kolejny, zatrudnił ich na trasę koncertową po Japonii i wydał ich debiutancką płytę Look Out For #1, która trafiła na sklepowe półki w marcu 1976. Kolejna ich płyta Right On Time była wydana w maju 1977 roku i osiągnęła 13. miejsce na liście przebojów Billboard 200. Blam!! wydany roku później, w sierpniu 1978, wspiął się na 7 pozycje tejże listy.
W 1976 dwie z ich piosenek znalazły się na ścieżce dźwiękowej filmu Mother, Jugs & Speed.
Jeden z ich popularniejszych albumów Light Up The Night został wydany w marcu 1980 i wzniósł się na 5 miejsce listy przebojów Billboard 200. Była to 46 płyta na liście Top 100 LPs of 1980 w magazynie Rolling Stone. Późniejszy album pt. Winners został wydany przez ich samych w 1981 roku, ale odniósł tylko połowiczny sukces osiągając 48 miejsce w Billboard 200.
Ich najpopularniejszymi utworami są I’ll Be Good to You(Billboard Hot 100 #3 w 1976), Strawberry Letter 23(Hot 100 #5 w 1977) oraz Stomp!(Hot 100 #7 and Hot Dance Music/Club Play #1 w 1980).