Dalej granica przebiegała wzdłuż granicy gruntów Skierniewki Prawej i Starbacichy do rzeki Skierniewki, po czym biegła wzdłuż granicy osady młyńskiej Ławki oraz wsi Mokra Prawa i Mokra Lewa. Kolejno granica była poprowadzona między Skierniewką Lewą a Zwierzyńcem aż do toru kolejowego. Od toru kolejowego granica biegła istniejącą granicą miasta wzdłuż gruntów wsi Sadowiczowa i Balcerowa, aż do szosy Skierniewice–Rawa. Następnie była prowadzona wzdłuż tej szosy do lasu miejskiego oraz wsi Rawicz i Krzywica, dalej wzdłuż lasu państwowego Skierniewka Poduchowna i Szwabów, aż do granicy majątku Skierniewice. W tym miejscu granica miejska skręcała na zachód i biegła wzdłuż południowej granicy majątku Skierniewice do punktu przecięcia z drogą prowadzącą do Miedniewic. Następnie kierowała się na północny zachód, wzdłuż rowu na odcinku 18 metrów w stronę drogi z Rudy, po czym – po jej przecięciu – biegła dalej rowem na zachód aż do linii kolejowej, do punktu, przy którym znajdowały się zabudowania dawnego monopolu.
Powyższe rozporządzenie musiało zostać uchylone, ponieważ zw 1926 roku zostało wydano ponownie, a zmiany weszły w życie 10 lipca 1926 Skierniewkę włączono do Skierniewic, które stały się nową siedzibą gminy.
1 kwietnia 1939 roku gminę wraz z całym powiatem skierniewickim przeniesiono do woj.